Skip to content

WORLD MEDICAL ASSOCIATION DECLARATION OF HELSINKI

VERKLARING VAN HELSINKI VAN DE WORLD MEDICAL ASSOCIATION

Ethische beginselen voor medisch onderzoek op mensen

(Officieuze vertaling - Origineel : Engels en Frans)

Aangenomen door de 18de Algemene Vergadering van de WMA, Helsinki, Finland, juni 1964
en geamendeerd door de
29ste Algemene Vergadering van de WMA, Tokyo, Japan, oktober 1975
35ste Algemene Vergadering van de WMA, Venetië, Italië, oktober 1983
41ste Algemene Vergadering van de WMA, Hong Kong, september 1989
48ste Algemene Vergadering van de WMA, Somerset West, Zuid-Afrika, oktober 1996
52ste Algemene Vergadering, van de WMA Edinburgh, Schotland, oktober 2000
53ste Algemene Vergadering van de WMA, Washington DC, Verenigde Staten, oktober 2002 (toevoeging van een toelichtingsnota)
55ste Algemene Vergadering van de WMA, Tokyo, Japan, oktober 2004 (toevoeging van een toelichtingsnota)
59ste Algemene Vergadering van de WMA, Seoel, Republiek Korea, oktober 2008
64ste Algemene Vergadering van de WMA, Fortaleza, Brazilië, oktober 2013


Inleiding

1. De World Medical Association heeft de Verklaring van Helsinki uitgewerkt als een uiteenzetting van ethische beginselen voor het medisch onderzoek op mensen, met inbegrip van de studies op menselijk biologisch materiaal en op identificeerbare gegevens.
De Verklaring is opgesteld als een onverbrekelijk geheel. Elke paragraaf dient toegepast te worden rekening houdend met alle andere relevante paragrafen.
2. In overeenstemming met de opdracht van de WMA richt deze Verklaring zich in de eerste plaats tot de artsen. De WMA nodigt echter de andere personen die betrokken zijn bij het medisch onderzoek op mensen uit deze principes te volgen.

Algemene principes
3. De Verklaring van Genève van de WMA bindt de artsen met de volgende woorden: " De gezondheid van mijn patiënt zal mijn eerste zorg zijn" en de ‘International Code of Medical Ethics' (Internationale Code van Medische Ethiek) verklaart dat een "arts bij het verzorgen van een patiënt moet handelen in diens beste belang".
4. Het is de plicht van de arts de gezondheid, het welzijn en de rechten van de patiënten te bevorderen en te vrijwaren, ook van deze betrokken bij medisch onderzoek. De arts wijdt zijn kennis en zijn geweten aan het vervullen van deze plicht.
5. Medische vooruitgang steunt op onderzoek dat uiteindelijk studies op mensen moet inhouden.
6. Het hoofddoel van medisch onderzoek met mensen is de oorzaken, de ontwikkeling en de gevolgen van de aandoeningen te begrijpen en de preventieve, diagnostische en therapeutische ingrepen te verbeteren (methodes, procedures en behandelingen). Zelfs de best beproefde methodes moeten voortdurend in vraag gesteld worden door onderzoek naar hun veiligheid, doeltreffendheid, geschiktheid, toegankelijkheid en kwaliteit.
7. Het medisch onderzoek is onderworpen aan ethische normen die het respect voor elk menselijk wezen bevorderen en waarborgen en hun gezondheid en hun rechten beschermen.
8. Hoewel het voornaamste doel van het medisch onderzoek erin bestaat nieuwe kennis voort te brengen, mag dit oogmerk nooit voorrang krijgen op de rechten en de belangen van de proefpersonen.
9. Het is de plicht van de artsen die aan medisch onderzoek doen het leven, de gezondheid, de waardigheid, de integriteit , het zelfbeschikkingsrecht, de privacy en de vertrouwelijkheid van de informatie van de proefpersonen te beschermen. De verantwoordelijkheid voor het beschermen van de proefpersonen moet altijd rusten op een arts of op een andere gezondheidswerker en nooit op de proefpersoon zelf, ook al heeft deze zijn toestemming gegeven.
10. Bij medisch onderzoek met mensen moeten de artsen rekening houden met de ethische, wettelijke en reglementaire normen en standaarden van toepassing in hun eigen land en ook met de internationale normen en standaarden. De beschermingen die deze Verklaring aan de proefpersonen waarborgt mogen door geen enkele nationale of internationale, ethische, wettelijke of reglementaire bepaling beperkt of terzijde geschoven worden.
11. Medisch onderzoek moet gevoerd worden op een manier die de mogelijke schade aan het leefmilieu tot een minimum beperkt.
12. Medisch onderzoek met mensen mag enkel verricht worden door personen met een aangepaste scholing, opleiding en kwalificaties in ethiek en in wetenschap. Het onderzoek met patiënten of met gezonde vrijwilligers vereist het toezicht van een arts of van een andere bekwame en voldoende gekwalificeerde gezondheidswerker.
13. Groepen die ondervertegenwoordigd zijn in het medisch onderzoek moeten voldoende mogelijkheden krijgen om eraan deel te nemen.
14. Artsen die medisch onderzoek combineren met medische zorg mogen hun patiënten slechts bij het onderzoek betrekken in de mate dat dit gerechtvaardigd is door de potentiële waarde ervan inzake preventie, diagnose of behandeling en indien de artsen goede redenen hebben om te geloven dat de deelname aan de studie geen schade zal berokkenen aan de gezondheid van de betrokken patiënten.
15. Er moet een aangepaste compensatie en behandeling gegarandeerd worden voor de personen die schade ondervonden door hun deelname aan een onderzoek.

Risico's, lasten en voordelen
16. In de medische praktijk en het medisch onderzoek houden de meeste ingrepen risico's en nadelen in.
Medisch onderzoek met mensen mag slechts verricht worden indien het belang van het nagestreefde doel de overhand heeft op de risico's en lasten voor de proefpersoon.
17. Vóór elk medisch onderzoek met mensen moet men de voorspelbare risico's en lasten voor de proefpersonen zorgvuldig afwegen tegen de voorspelbare voordelen voor hen en voor de andere personen of groepen die aan de bestudeerde aandoening lijden.
Alle maatregelen om de risico's te minimaliseren moeten genomen worden. De risico's moeten voortdurend gecontroleerd, geëvalueerd en gedocumenteerd worden door de onderzoeker.
18. Artsen mogen niet deelnemen aan onderzoek met mensen zonder de zekerheid te hebben dat de risico's juist ingeschat werden en toereikend beheerd kunnen worden.
Als de risico's groter blijken dan de potentiële voordelen of zodra er definitieve conclusies aangetoond werden, moeten de artsen bepalen of ze het onderzoek voortzetten, wijzigen of onmiddellijk stopzetten.

Kwetsbare groepen en personen
19. Sommige groepen of personen die deelnemen aan onderzoeken zijn uiterst kwetsbaar en kunnen meer kans lopen om misleid te worden of bijkomend nadeel te ondervinden.
Alle kwetsbare groepen en personen dienen op een aangepaste wijze beschermd te worden.
20. Medisch onderzoek met een kwetsbare groep is alleen gerechtvaardigd indien het tegemoetkomt aan de gezondheidsbehoeften of -prioriteiten van deze groep en indien het niet verricht kan worden op een niet-kwetsbare groep. Bovendien moet deze groep voordeel trekken uit de kennis, handelwijzen en ingrepen die eruit voortvloeien.

Wetenschappelijke vereisten en onderzoeksprotocol
21. Medisch onderzoek met mensen dient in overeenstemming te zijn met de doorgaans aangenomen wetenschappelijke beginselen en dient gebaseerd te zijn op een grondige kennis van de wetenschappelijke literatuur, op andere relevante informatiebronnen en op geschikte laboratoriumproeven en eventueel proeven met dieren. Het welzijn van de voor onderzoek gebruikte dieren dient in acht genomen te worden.
22. Het ontwerp en het verloop van alle onderzoeken met mensen dienen duidelijk beschreven en verantwoord te zijn in een onderzoeksprotocol.
Dit protocol dient een verklaring te bevatten betreffende de ethische overwegingen die op het spel staan en aan te geven hoe de beginselen van deze verklaring in aanmerking genomen werden. Het moet ook inlichtingen bevatten betreffende de financiering, de promotors, de banden met instellingen, de potentiële belangenconflicten, de stimulansen voor de proefpersonen, en inlichtingen betreffende de geplande maatregelen om personen die schade geleden hebben door hun deelname aan het onderzoek te verzorgen en/of te vergoeden.
Bij klinische proeven dient het protocol eveneens gepaste bepalingen te bevatten over de toegankelijkheid tot de geteste ingreep na de klinische proef.

Ethische onderzoekscommissies
23. Het onderzoeksprotocol dient aan de betrokken ethische onderzoekscommissie voor evaluatie, commentaar, raad en goedkeuring voorgelegd te worden voordat het onderzoek van start gaat. Deze commissie moet een transparante manier van werken hebben, onafhankelijk zijn van de onderzoeker, van de promotor en van gelijk welke andere ongepaste invloed en dient naar behoren gekwalificeerd te zijn. Ze dient rekening te houden met de wetten en reglementen van het land of de landen waarin het onderzoek plaatsvindt alsook met de internationale normen en standaarden, doch zonder dat deze laatste het mogelijk maken een van de beschermingsmaatregelen die door deze Verklaring gewaarborgd worden aan de bij het onderzoek betrokken personen, af te zwakken of op te heffen.
De commissie moet het recht hebben toezicht te houden op de aan de gang zijnde onderzoeken. De onderzoeker is verplicht aan de commissie inlichtingen te verstrekken over het verloop van het onderzoek, meer bepaald over alle ernstige ongewenste voorvallen. Geen enkele wijziging mag aangebracht worden in het protocol zonder beoordeling en goedkeuring door de commissie. Op het einde van het onderzoek dienen de onderzoekers aan de commissie een eindverslag voor te leggen met een samenvatting van de bevindingen en conclusies van het onderzoek.

Persoonlijke levenssfeer en vertrouwelijkheid
24. Alle maatregelen dienen genomen te worden om de persoonlijke levenssfeer en de vertrouwelijkheid van de persoonsgegevens betreffende de bij het onderzoek betrokken personen te beschermen.

Geïnformeerde toestemming
25. De deelname aan medisch onderzoek van personen die bekwaam zijn om hun geïnformeerde toestemming te geven moet vrijwillig zijn. Hoewel het aangewezen kan zijn de familieleden of de leiders van de gemeenschap te raadplegen, mag geen enkele persoon die bekwaam is een geïnformeerde toestemming te geven betrokken worden bij een studie zonder dat hij zijn vrije en geïnformeerde toestemming heeft gegeven.
26. In medisch onderzoek met mensen die bekwaam zijn een geïnformeerde toestemming te geven dient elke potentiële proefpersoon naar behoren ingelicht te worden over de doelstellingen, de methodes, de financieringsbronnen, elk mogelijk belangenconflict, de banden van de onderzoeker met instellingen, de verwachte winst en de potentiële risico's van het onderzoek, de onaangenaamheden die het kan veroorzaken, de maatregelen die zullen genomen worden na de klinische proef en elk ander relevant aspect van het onderzoek. De potentiële proefpersoon moet op de hoogte gebracht worden van zijn recht te weigeren deel te nemen aan het onderzoek of zich er op ieder moment uit terug te trekken zonder tegenmaatregel. Er dient speciale aandacht besteed te worden aan de specifieke informatienoden van elke potentiële proefpersoon maar ook aan de methodes gebruikt voor het verstrekken van deze informatie. Wanneer de arts of een andere gekwalificeerde persoon zeker is dat de potentiële proefpersoon de informatie begrepen heeft, moet hij zijn vrije en geïnformeerde toestemming vragen, bij voorkeur schriftelijk. Indien het niet mogelijk is de toestemming schriftelijk te geven, moet de niet-schriftelijke toestemming uitdrukkelijk gedocumenteerd zijn in aanwezigheid van een getuige. Alle personen betrokken bij een medisch onderzoek moeten de keuze krijgen in kennis gesteld te worden van de algemene conclusies en resultaten van deze studie.
27. Wanneer de arts de geïnformeerde toestemming vraagt van een persoon voor deelname aan een onderzoek, moet hij uiterst attent zijn als de potentiële proefpersoon een afhankelijkheidsrelatie met hem heeft of zijn toestemming zou kunnen geven onder dwang. In dat geval dient de geïnformeerde toestemming gevraagd te worden door een ter zake gekwalificeerde persoon die volledig onafhankelijk is van deze relatie geïnformeerde toestemming te geven, dient de arts de geïnformeerde toestemming te verkrijgen van zijn wettelijke vertegenwoordiger. Onbekwame personen mogen niet betrokken worden bij een onderzoek dat geen enkele kans heeft hen voordeel op te leveren, behalve indien dit onderzoek tot doel heeft de gezondheid van de groep waartoe de potentiële proefpersoon behoort te verbeteren, het niet uitgevoerd kan worden met personen die bekwaam zijn hun geïnformeerde toestemming te geven en het slechts minieme risico's en ongemakken inhoudt.
29. Wanneer een potentiële proefpersoon die beschouwd wordt als onbekwaam om zijn geïnformeerde toestemming te geven in staat is zijn goedkeuring te geven aan zijn deelname aan het onderzoek, moet de arts deze goedkeuring vragen naast de toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger. De weigering van de potentiële proefpersoon moet geëerbiedigd worden.
30. Onderzoek met personen die fysiek of mentaal onbekwaam zijn hun toestemming te geven, bijvoorbeeld bewusteloze patiënten, mag slechts gevoerd worden indien de fysieke of mentale toestand die hem belet een geïnformeerde toestemming te geven een noodzakelijk kenmerk is van de groep waarop het onderzoek slaat.
In dergelijke omstandigheden dient de arts de geïnformeerde toestemming te vragen van de wettelijke vertegenwoordiger. Bij gebrek aan een wettelijke vertegenwoordiger en indien het onderzoek niet kan uitgesteld worden, mag dit gestart worden zonder de geïnformeerde toestemming. In dat geval moet het onderzoeksprotocol de specifieke redenen voor het onderzoeken van personen die door hun toestand onbekwaam zijn hun geïnformeerde toestemming te geven vermelden en moet het onderzoek goedgekeurd worden door de betrokken commissie voor ethiek. De toestemming om de betrokken persoon binnen het onderzoek te houden dient zo spoedig mogelijk verkregen te worden van de persoon zelf of van zijn wettelijke vertegenwoordiger.
31. De arts moet de patiënt volledig informeren over de aard van de zorg die verband houdt met het onderzoek. De weigering van een patiënt om deel te nemen aan een onderzoek of zijn beslissing zich eruit terug te trekken, mag de arts-patiëntrelatie nooit ongunstig beïnvloeden.
32. Voor medisch onderzoek dat identificeerbare menselijke gegevens of weefsel gebruikt, zoals onderzoek op weefsel of gegevens uit biobanken of gelijkaardige bewaarplaatsen, dienen de artsen de geïnformeerde toestemming te vragen voor de analyse, de bewaring en/of het hergebruik ervan. Er kunnen zich uitzonderlijke situaties voordoen waarin het onrealiseerbaar of zelfs onmogelijk is de toestemming te bekomen. In dergelijke situaties mag het onderzoek slechts uitgevoerd worden na evaluatie en goedkeuring door de commissie voor ethiek van het betrokken onderzoek.

Gebruik van placebo
33. De voordelen, de risico's, de nadelen en ook de doeltreffendheid van een nieuwe ingreep moeten getest worden en vergeleken met die van de best gebleken ingrepen, behalve in de volgende omstandigheden :
wanneer er geen erkende ingreep bestaat, is het gebruik van placebo, of het niet ingrijpen, aanvaardbaar; of
wanneer wegens dwingende en wetenschappelijk gemotiveerde methodologische redenen, de toevlucht tot een minder doeltreffende ingreep dan de best beproefde, het gebruik van een placebo, of het niet ingrijpen nodig is om de doeltreffendheid of de veiligheid van een ingreep te bepalen,
en wanneer de patiënten die een minder doeltreffende ingreep dan de best beproefde, een placebo of geen ingreep krijgen, geen bijkomende risico's lopen op ernstige of onherroepelijke schade omdat ze niet de best beproefde ingreep kregen.
Alles moet in het werk gesteld worden om het misbruik van deze optie te voorkomen.

Voorwaarden voor toegang tot de geteste ingreep na de klinische proef
34. Met het oog op een klinische proef zouden de promotors, de onderzoekers en de regeringen van de onthaallanden moeten voorzien in bepalingen opdat alle deelnemers die nog een ingreep nodig hebben die in de proef heilzaam bleek, er na de proef toegang toe krijgen. Deze informatie moet ook bekendgemaakt worden aan de deelnemers gedurende de procedure van geïnformeerde toestemming.

Registratie van het onderzoek, publicatie en verspreiding van de resultaten
35. Elk onderzoek waarbij mensen betrokken zijn moet geregistreerd worden in een databank toegankelijk voor het publiek voordat de eerste proefpersoon aangeworven wordt.
36. De onderzoekers, auteurs, promotors, redacteurs en uitgevers hebben allen ethische verplichtingen aangaande de publicatie en verspreiding van de onderzoeksresultaten. De onderzoekers hebben de plicht de resultaten van hun experimenten op mensen ter beschikking te stellen van het publiek. Alle partijen zijn verantwoordelijk voor het afleveren van volledige en nauwkeurige verslagen en moeten zich houden aan de aanvaarde richtlijnen inzake ethische verslaggeving. Zowel negatieve en niet afdoende als positieve resultaten moeten gepubliceerd of op een andere manier openbaar gemaakt worden. In deze publicatie dienen de financieringsbronnen, de institutionele banden en de belangenconflicten vermeld te worden. De onderzoeksverslagen die niet in overeenstemming zijn met de beginselen van onderhavige Verklaring mogen niet aanvaard worden voor publicatie.

Niet bewezen ingrepen in de klinische praktijk
37 In het kader van de behandeling van een patiënt kan de arts, bij gebrek aan bewezen ingrepen of als andere ingrepen ondoeltreffend waren, na het advies ingewonnen te hebben van deskundigen en met de geïnformeerde toestemming van de patiënt of van zijn wettelijke vertegenwoordiger, zijn toevlucht nemen tot een niet bewezen ingreep indien deze, naar zijn professionele mening, een kans biedt het leven van de patiënt te redden, zijn gezondheid te herstellen of zijn lijden te verlichten. Deze ingreep moet nadien het voorwerp uitmaken van een onderzoek om de veiligheid en de doeltreffendheid ervan te evalueren. In elk geval moet de nieuwe informatie geregistreerd en, zo nodig, openbaar gemaakt worden.

--------------------------------------------------


WMA Declaration of Helsinki - Ethical Principles for Medical Research Involving Human Subjects
Adopted by the 18th WMA General Assembly, Helsinki, Finland, June 1964
and amended by the:
29th WMA General Assembly, Tokyo, Japan, October 1975
35th WMA General Assembly, Venice, Italy, October 1983
41st WMA General Assembly, Hong Kong, September 1989
48th WMA General Assembly, Somerset West, Republic of South Africa, October 1996
52nd WMA General Assembly, Edinburgh, Scotland, October 2000
53rd WMA General Assembly, Washington DC, USA, October 2002 (Note of Clarification added)
55th WMA General Assembly, Tokyo, Japan, October 2004 (Note of Clarification added)
59th WMA General Assembly, Seoul, Republic of Korea, October 2008
64th WMA General Assembly, Fortaleza, Brazil, October 2013

Preamble
1. The World Medical Association (WMA) has developed the Declaration of Helsinki as a statement of ethical principles for medical research involving human subjects, including research on identifiable human material and data.
The Declaration is intended to be read as a whole and each of its constituent paragraphs should be applied with consideration of all other relevant paragraphs.
2. Consistent with the mandate of the WMA, the Declaration is addressed primarily to physicians. The WMA encourages others who are involved in medical research involving human subjects to adopt these principles.

General Principles
3. The Declaration of Geneva of the WMA binds the physician with the words, "The health of my patient will be my first consideration," and the International Code of Medical Ethics declares that, "A physician shall act in the patient's best interest when providing medical care."
4. It is the duty of the physician to promote and safeguard the health, well-being and rights of patients, including those who are involved in medical research. The physician's knowledge and conscience are dedicated to the fulfilment of this duty.
5. Medical progress is based on research that ultimately must include studies involving human subjects.
6. The primary purpose of medical research involving human subjects is to understand the causes, development and effects of diseases and improve preventive, diagnostic and therapeutic interventions (methods, procedures and treatments). Even the best proven interventions must be evaluated continually through research for their safety, effectiveness, efficiency, accessibility and quality.
7. Medical research is subject to ethical standards that promote and ensure respect for all human subjects and protect their health and rights.
8. While the primary purpose of medical research is to generate new knowledge, this goal can never take precedence over the rights and interests of individual research subjects.
9. It is the duty of physicians who are involved in medical research to protect the life, health, dignity, integrity, right to self-determination, privacy, and confidentiality of personal information of research subjects. The responsibility for the protection of research subjects must always rest with the physician or other health care professionals and never with the research subjects, even though they have given consent.
10. Physicians must consider the ethical, legal and regulatory norms and standards for research involving human subjects in their own countries as well as applicable international norms and standards. No national or international ethical, legal or regulatory requirement should reduce or eliminate any of the protections for research subjects set forth in this Declaration.
11. Medical research should be conducted in a manner that minimises possible harm to the environment.
12. Medical research involving human subjects must be conducted only by individuals with the appropriate ethics and scientific education, training and qualifications. Research on patients or healthy volunteers requires the supervision of a competent and appropriately qualified physician or other health care professional.
13. Groups that are underrepresented in medical research should be provided appropriate access to participation in research.
14. Physicians who combine medical research with medical care should involve their patients in research only to the extent that this is justified by its potential preventive, diagnostic or therapeutic value and if the physician has good reason to believe that participation in the research study will not adversely affect the health of the patients who serve as research subjects.
15. Appropriate compensation and treatment for subjects who are harmed as a result of participating in research must be ensured.

Risks, Burdens and Benefits
16. In medical practice and in medical research, most interventions involve risks and burdens.
Medical research involving human subjects may only be conducted if the importance of the objective outweighs the risks and burdens to the research subjects.
17. All medical research involving human subjects must be preceded by careful assessment of predictable risks and burdens to the individuals and groups involved in the research in comparison with foreseeable benefits to them and to other individuals or groups affected by the condition under investigation.
Measures to minimise the risks must be implemented. The risks must be continuously monitored, assessed and documented by the researcher.
18. Physicians may not be involved in a research study involving human subjects unless they are confident that the risks have been adequately assessed and can be satisfactorily managed.
When the risks are found to outweigh the potential benefits or when there is conclusive proof of definitive outcomes, physicians must assess whether to continue, modify or immediately stop the study.

Vulnerable Groups and Individuals
19. Some groups and individuals are particularly vulnerable and may have an increased likelihood of being wronged or of incurring additional harm.
All vulnerable groups and individuals should receive specifically considered protection.
20. Medical research with a vulnerable group is only justified if the research is responsive to the health needs or priorities of this group and the research cannot be carried out in a non-vulnerable group. In addition, this group should stand to benefit from the knowledge, practices or interventions that result from the research.

Scientific Requirements and Research Protocols
21. Medical research involving human subjects must conform to generally accepted scientific principles, be based on a thorough knowledge of the scientific literature, other relevant sources of information, and adequate laboratory and, as appropriate, animal experimentation. The welfare of animals used for research must be respected.
22. The design and performance of each research study involving human subjects must be clearly described and justified in a research protocol.
The protocol should contain a statement of the ethical considerations involved and should indicate how the principles in this Declaration have been addressed. The protocol should include information regarding funding, sponsors, institutional affiliations, potential conflicts of interest, incentives for subjects and information regarding provisions for treating and/or compensating subjects who are harmed as a consequence of participation in the research study.
In clinical trials, the protocol must also describe appropriate arrangements for post-trial provisions.

Research Ethics Committees
23. The research protocol must be submitted for consideration, comment, guidance and approval to the concerned research ethics committee before the study begins. This committee must be transparent in its functioning, must be independent of the researcher, the sponsor and any other undue influence and must be duly qualified. It must take into consideration the laws and regulations of the country or countries in which the research is to be performed as well as applicable international norms and standards but these must not be allowed to reduce or eliminate any of the protections for research subjects set forth in this Declaration.
The committee must have the right to monitor ongoing studies. The researcher must provide monitoring information to the committee, especially information about any serious adverse events. No amendment to the protocol may be made without consideration and approval by the committee. After the end of the study, the researchers must submit a final report to the committee containing a summary of the study's findings and conclusions.

Privacy and Confidentiality
24. Every precaution must be taken to protect the privacy of research subjects and the confidentiality of their personal information.

Informed Consent
25. Participation by individuals capable of giving informed consent as subjects in medical research must be voluntary. Although it may be appropriate to consult family members or community leaders, no individual capable of giving informed consent may be enrolled in a research study unless he or she freely agrees.
26. In medical research involving human subjects capable of giving informed consent, each potential subject must be adequately informed of the aims, methods, sources of funding, any possible conflicts of interest, institutional affiliations of the researcher, the anticipated benefits and potential risks of the study and the discomfort it may entail, post-study provisions and any other relevant aspects of the study. The potential subject must be informed of the right to refuse to participate in the study or to withdraw consent to participate at any time without reprisal. Special attention should be given to the specific information needs of individual potential subjects as well as to the methods used to deliver the information.
After ensuring that the potential subject has understood the information, the physician or another appropriately qualified individual must then seek the potential subject's freely-given informed consent, preferably in writing. If the consent cannot be expressed in writing, the non-written consent must be formally documented and witnessed.
All medical research subjects should be given the option of being informed about the general outcome and results of the study.
27. When seeking informed consent for participation in a research study the physician must be particularly cautious if the potential subject is in a dependent relationship with the physician or may consent under duress. In such situations the informed consent must be sought by an appropriately qualified individual who is completely independent of this relationship.
28. For a potential research subject who is incapable of giving informed consent, the physician must seek informed consent from the legally authorised representative. These individuals must not be included in a research study that has no likelihood of benefit for them unless it is intended to promote the health of the group represented by the potential subject, the research cannot instead be performed with persons capable of providing informed consent, and the research entails only minimal risk and minimal burden.
29. When a potential research subject who is deemed incapable of giving informed consent is able to give assent to decisions about participation in research, the physician must seek that assent in addition to the consent of the legally authorised representative. The potential subject's dissent should be respected.
30. Research involving subjects who are physically or mentally incapable of giving consent, for example, unconscious patients, may be done only if the physical or mental condition that prevents giving informed consent is a necessary characteristic of the research group. In such circumstances the physician must seek informed consent from the legally authorised representative. If no such representative is available and if the research cannot be delayed, the study may proceed without informed consent provided that the specific reasons for involving subjects with a condition that renders them unable to give informed consent have been stated in the research protocol and the study has been approved by a research ethics committee. Consent to remain in the research must be obtained as soon as possible from the subject or a legally authorised representative.
31. The physician must fully inform the patient which aspects of their care are related to the research. The refusal of a patient to participate in a study or the patient's decision to withdraw from the study must never adversely affect the patient-physician relationship.
32. For medical research using identifiable human material or data, such as research on material or data contained in biobanks or similar repositories, physicians must seek informed consent for its collection, storage and/or reuse. There may be exceptional situations where consent would be impossible or impracticable to obtain for such research. In such situations the research may be done only after consideration and approval of a research ethics committee.

Use of Placebo
33. The benefits, risks, burdens and effectiveness of a new intervention must be tested against those of the best proven intervention(s), except in the following circumstances:
Where no proven intervention exists, the use of placebo, or no intervention, is acceptable; or
Where for compelling and scientifically sound methodological reasons the use of any intervention less effective than the best proven one, the use of placebo, or no intervention is necessary to determine the efficacy or safety of an intervention
and the patients who receive any intervention less effective than the best proven one, placebo, or no intervention will not be subject to additional risks of serious or irreversible harm as a result of not receiving the best proven intervention.
Extreme care must be taken to avoid abuse of this option.

Post-Trial Provisions
34. In advance of a clinical trial, sponsors, researchers and host country governments should make provisions for post-trial access for all participants who still need an intervention identified as beneficial in the trial. This information must also be disclosed to participants during the informed consent process.

Research Registration and Publication and Dissemination of Results
35. Every research study involving human subjects must be registered in a publicly accessible database before recruitment of the first subject.
36. Researchers, authors, sponsors, editors and publishers all have ethical obligations with regard to the publication and dissemination of the results of research. Researchers have a duty to make publicly available the results of their research on human subjects and are accountable for the completeness and accuracy of their reports. All parties should adhere to accepted guidelines for ethical reporting. Negative and inconclusive as well as positive results must be published or otherwise made publicly available. Sources of funding, institutional affiliations and conflicts of interest must be declared in the publication. Reports of research not in accordance with the principles of this Declaration should not be accepted for publication.

Unproven Interventions in Clinical Practice
37. In the treatment of an individual patient, where proven interventions do not exist or other known interventions have been ineffective, the physician, after seeking expert advice, with informed consent from the patient or a legally authorised representative, may use an unproven intervention if in the physician's judgement it offers hope of saving life, re-establishing health or alleviating suffering. This intervention should subsequently be made the object of research, designed to evaluate its safety and efficacy. In all cases, new information must be recorded and, where appropriate, made publicly available.